“Pet natychmiast, albo wyrzucę cię na ulicę” – questo è un racconto documentario, ma è anche un segno dei tempi. “Podpisz natychmiast!” ha detto. – documenti documentari sul fronte svedese. “Non voglio restare solo!” Swietłana podniosła wzrok znad papierów. Agisci darowizny. E mieszkanie zmarłej matki. Nel diritto teściowej. Tamara Iwanowna non ha più il piercing. Jej twarz wyrażała absolutną pewność co do słuszności. Paweł, compreso Swietłany, era neopodale. Non partecipare all’oczy. „A mieszkanie mojej matki” – poesie Swietłana. “Sono io. “Così, questo?” chiese. – teściowa nachliła è luminoso. “Questo è il nome della strada. E tutto sulla strada è gratuito”. “Anche se non so cosa fare…” “Przestań marudzić!” protettrice Tamara Iwanowna. “Dai, dimmi, non si farà vedere!” Paweł milczał. Siamo rimasti sull’oknie, pattugliando la valle. Swietłana czekała, aż mąş się wtrąci, can choć słowo w jej obronie. Ale su milczał. “Passaggio?” chiese. zawołała. „Mama ma rację” – appariva nella testa. “Podpisz”. Quindi il mio uderzyły mocniej niş policzek. Patate dolci, come l’acqua sotto mi sono fermato. Lo sai davvero? O da początku wiedział in quel momento piano? “Puoi dirmi?” In piedi dai fornelli. “Chcesz, puoi darmi il tuo matè?” “No, no, non ho niente che non va” – poprawiła ją teściowa. “Nie robię tego dla siebie. Robię to dla was, młodych”. “Per te?” chiese. Swietłana nie mogła uwierzyć własnym uszom. “Come può il nostro nazwisko andare a nostro favore?” “A co, jeśli rozwiedziesz sei con me?” Tamara Iwanowna sorride. “I weźmiesz wszystko dla siebie?” chiese. No, o no przejdzie. “Non pianificare rozwodu!” „Wszyscy tak mówią” – la risposta è sì. „Dopo idą do sądu, so podzielić majątek”. Dolce sostegno sulla męża. Nadal è di una bellezza unica. Dove la neve forma il suo okropny obraz. Wszystko zaplanowali z Góry. Razem. “Passa, conosci l’ora?” – tenere senza serratura. “Tesoro, non essere drammatico” – sorrise. “La mamma vuole solo tenere il naszą rodzin”. “Przed kim? Przed mną?” “È una bellissima esperienza” – ha scritto Tamara Iwanowna. “Non so cosa sta succedendo”. Swietłana usiadła z powrotem e krześle. La crocifissione è seduta sul pavimento. Trzy lata małżeństwa i oto, to czego to wszystko doprowadziło. Mieszkanie matki było wszystkim, co jej zostało. Non wspomnieniem, non oparciem. “Non lo capisco” – ha detto. “Buona fortuna!” – appeso teściowa. “Albo, esci da casa mia!” “Z andiamo a casa?” Swietłana rozejrzała się pokoju. “Ale Pasza i ja wynajmujemy to mieszkanie razem”. “Puoi vedere i miei piedi!” Tamara Iwanowna gira il palmo della mano sul molo. “Ja peace czynsz!” “A nieprawda! Passa e te lo dico!” “Passa la spada con la spada alla quale ho rinunciato” – ha descritto la sua descrizione trionfante. „Więc tak naprawdę to ja płacę”. Swietłana si è rivolta a me. È naprawdę prawda? Czy on naprawdę bierze pieniądze od matki i udaje, że na nie zarabia? “Promosso o orgoglio?” Wzruszył ramionami. “Czasami, mia madre…” “Czasami?” Intervista a Tamara Iwanowna. “Całkowicie cię popieram!” “Così si celebra la Pasqua!” Swietłana nie mogła w to uwierzyć. “Che cosa?” chiese. – descrizione śmiechem teściowa. “Rispondi questo mese! Perché non funziona più!” Świat Swietłany completamente się zawalił. Descrizione miesięcy. Appare il segno della miesięcy. Każdego ranking Paweł wychodził do pracy, niby, ale w rzeczywistości… Dove hai comprato dieci cza? „Pasza…” Mi ha parlato, mi sono rannicchiato e mi sono grattato. “Torna alla normalità” – mruknął. „Perché non vogliamo più cię zdenerwować”. “Non vuoi cię zdenerwować?” Swietłana wstała. „Cosa vuoi prima che lo sześć miesięcy sia nel porządku?” “Fai la storia!” – warknęła non è teściowa. “I documentari e io z głowy!” “NO”. “Cosa “non”?” “Non mi interessa. Mescolare un po’ di matki e un po’ di pozostane. Tamara Iwanowna lo ha condiviso. Zerwała documenti che stavano e si agitavano nel machać synowej przed twarzą. “Ty niewdzięcznico! Per favore portami al rodziny!” Oddała ci syna! “Non vado da nessuna parte” – ha detto Swietłana all’autista. “Passaggio!” ha detto. – krzyknęła teściowa. “Parla ad alta voce, è vero!” Pawes in końcu altrimenti esci da okna. La risposta alla Svizzera e la scelta è ramiona. “Tesoro, fanculo, fanculo. Quanto costa? La mamma non è ovvia. “A kim ja for nije jestem?” Swietłana odtrąciła jego ręce. “Dojną corvo?” “Non posso sopportare quel mojej matce!” “Jak mam ci powiedzieć? Vuole che io odebrać jedyne, co mam!” “Ona chce chronić naszą rodzinę!” “Mese precedente? Kim ja jestem, wrogiem?” Paweł zawahał lo è. Spojrzał na matkę, potem na żonę. Il wybór era oczywisty – la fine wybierał matkę. “Tesoro, non è complicato. Sistemati e basta.” “NO.” “To spakuj się!” wtrąciła Tamara Iwanowna. “Voglio alzarmi!” “Mamo!” ha detto. wykrzyknął Paweł. „Come „mamo”? Score non vuole essere stupido, è possibile!” Neve dolce sul pavimento e la fine era fuori

posteonAugust 13, 2026August 13, 2026Leave a Comment on “Pet natychmiast, albo wyrzucę cię na ulicę” – questo è un racconto documentario, ma è anche un segno dei tempi. “Podpisz natychmiast!” ha detto. – documenti documentari sul fronte svedese. “Non voglio restare solo!” Swietłana podniosła wzrok znad papierów. Agisci darowizny. E mieszkanie zmarłej matki. Nel diritto teściowej. Tamara Iwanowna non ha più il piercing. Jej twarz wyrażała absolutną pewność co do słuszności. Paweł, compreso Swietłany, era neopodale. Non partecipare all’oczy. „A mieszkanie mojej matki” – poesie Swietłana. “Sono io. “Così, questo?” chiese. – teściowa nachliła è luminoso. “Questo è il nome della strada. E tutto sulla strada è gratuito”. “Anche se non so cosa fare…” “Przestań marudzić!” protettrice Tamara Iwanowna. “Dai, dimmi, non si farà vedere!” Paweł milczał. Siamo rimasti sull’oknie, pattugliando la valle. Swietłana czekała, aż mąş się wtrąci, can choć słowo w jej obronie. Ale su milczał. “Passaggio?” chiese. zawołała. „Mama ma rację” – appariva nella testa. “Podpisz”. Quindi il mio uderzyły mocniej niş policzek. Patate dolci, come l’acqua sotto mi sono fermato. Lo sai davvero? O da początku wiedział in quel momento piano? “Puoi dirmi?” In piedi dai fornelli. “Chcesz, puoi darmi il tuo matè?” “No, no, non ho niente che non va” – poprawiła ją teściowa. “Nie robię tego dla siebie. Robię to dla was, młodych”. “Per te?” chiese. Swietłana nie mogła uwierzyć własnym uszom. “Come può il nostro nazwisko andare a nostro favore?” “A co, jeśli rozwiedziesz sei con me?” Tamara Iwanowna sorride. “I weźmiesz wszystko dla siebie?” chiese. No, o no przejdzie. “Non pianificare rozwodu!” „Wszyscy tak mówią” – la risposta è sì. „Dopo idą do sądu, so podzielić majątek”. Dolce sostegno sulla męża. Nadal è di una bellezza unica. Dove la neve forma il suo okropny obraz. Wszystko zaplanowali z Góry. Razem. “Passa, conosci l’ora?” – tenere senza serratura. “Tesoro, non essere drammatico” – sorrise. “La mamma vuole solo tenere il naszą rodzin”. “Przed kim? Przed mną?” “È una bellissima esperienza” – ha scritto Tamara Iwanowna. “Non so cosa sta succedendo”. Swietłana usiadła z powrotem e krześle. La crocifissione è seduta sul pavimento. Trzy lata małżeństwa i oto, to czego to wszystko doprowadziło. Mieszkanie matki było wszystkim, co jej zostało. Non wspomnieniem, non oparciem. “Non lo capisco” – ha detto. “Buona fortuna!” – appeso teściowa. “Albo, esci da casa mia!” “Z andiamo a casa?” Swietłana rozejrzała się pokoju. “Ale Pasza i ja wynajmujemy to mieszkanie razem”. “Puoi vedere i miei piedi!” Tamara Iwanowna gira il palmo della mano sul molo. “Ja peace czynsz!” “A nieprawda! Passa e te lo dico!” “Passa la spada con la spada alla quale ho rinunciato” – ha descritto la sua descrizione trionfante. „Więc tak naprawdę to ja płacę”. Swietłana si è rivolta a me. È naprawdę prawda? Czy on naprawdę bierze pieniądze od matki i udaje, że na nie zarabia? “Promosso o orgoglio?” Wzruszył ramionami. “Czasami, mia madre…” “Czasami?” Intervista a Tamara Iwanowna. “Całkowicie cię popieram!” “Così si celebra la Pasqua!” Swietłana nie mogła w to uwierzyć. “Che cosa?” chiese. – descrizione śmiechem teściowa. “Rispondi questo mese! Perché non funziona più!” Świat Swietłany completamente się zawalił. Descrizione miesięcy. Appare il segno della miesięcy. Każdego ranking Paweł wychodził do pracy, niby, ale w rzeczywistości… Dove hai comprato dieci cza? „Pasza…” Mi ha parlato, mi sono rannicchiato e mi sono grattato. “Torna alla normalità” – mruknął. „Perché non vogliamo più cię zdenerwować”. “Non vuoi cię zdenerwować?” Swietłana wstała. „Cosa vuoi prima che lo sześć miesięcy sia nel porządku?” “Fai la storia!” – warknęła non è teściowa. “I documentari e io z głowy!” “NO”. “Cosa “non”?” “Non mi interessa. Mescolare un po’ di matki e un po’ di pozostane. Tamara Iwanowna lo ha condiviso. Zerwała documenti che stavano e si agitavano nel machać synowej przed twarzą. “Ty niewdzięcznico! Per favore portami al rodziny!” Oddała ci syna! “Non vado da nessuna parte” – ha detto Swietłana all’autista. “Passaggio!” ha detto. – krzyknęła teściowa. “Parla ad alta voce, è vero!” Pawes in końcu altrimenti esci da okna. La risposta alla Svizzera e la scelta è ramiona. “Tesoro, fanculo, fanculo. Quanto costa? La mamma non è ovvia. “A kim ja for nije jestem?” Swietłana odtrąciła jego ręce. “Dojną corvo?” “Non posso sopportare quel mojej matce!” “Jak mam ci powiedzieć? Vuole che io odebrać jedyne, co mam!” “Ona chce chronić naszą rodzinę!” “Mese precedente? Kim ja jestem, wrogiem?” Paweł zawahał lo è. Spojrzał na matkę, potem na żonę. Il wybór era oczywisty – la fine wybierał matkę. “Tesoro, non è complicato. Sistemati e basta.” “NO.” “To spakuj się!” wtrąciła Tamara Iwanowna. “Voglio alzarmi!” “Mamo!” ha detto. wykrzyknął Paweł. „Come „mamo”? Score non vuole essere stupido, è possibile!” Neve dolce sul pavimento e la fine era fuori